Een kracht en een valkuil
Positiviteit wordt meestal gezien als kracht, maar kan in sommige gevallen ook een valkuil zijn. Maar dat geldt eigenlijk wel voor alle eigenschappen. Sla je ergens in door, heb je te veel van iets dan slaat je kracht om in een valkuil.
Bij tijd en wijlen kan het bijvoorbeeld helpend zijn om perfectionistisch te zijn, want dan gebeuren (belangrijke) dingen precies en goed. Maar ben je té perfectionistisch dan komen dingen nooit af. Of begin je er simpelweg niet aan, omdat het resultaat nooit goed genoeg zal zijn.
En als je empatisch bent, dan ben je een fijne vriend, collega of hulpverlener, want je herkent, begrijpt en waardeert hoe de ander zich voelt. Maar ben je té empatisch dan kan je andermans gevoelens absorberen of je past jezelf aan en cijfert jezelf weg omdat je te veel rekening houdt met de gevoelens van andere.
Maar bestaat er zoiets als teveel positiviteit? Ik ben namelijk ontzettend blij dat ik een flinke dosis positiviteit in mijn systeem heb zitten. Zeker in tijden dat het niet zo goed gaat, zoals nu met longcovid. Die positiviteit zorgt ervoor dat ik de silver lining in alles zie. Ik zie dat de regen nodig is om de natuur te voeden, waardoor ik kan dansen in de regen in plaats van mokkend binnen zit.
Alleen stel je voor dat een vriendin mij in tranen verteld dat haar relatie uit is, en mijn eerste opmerking is; ‘oh hier ga je zoveel sterker uitkomen, wacht maar, dit brengt je veel moois’. Niet handig, want dat is niet wat ze als eerste wilt horen toch?!
Dus teveel positiviteit (of teveel positiviteit in een bepaalde situatie) bestaat echt. En een ander gevaar? Dat je alle negativiteit zo hup onder het tapijt veegt. Zonder haar te erkennen of doorvoelen. En dan komen die negatieve emoties als een boomerang terug. Of als een strandbal die je onder water duwt; die komt met veel meer kracht weer terug omhoog gevlogen.
De andere kant van de medaille
Te weinig positiviteit is er natuurlijk ook nog. Ik kan het me bijna niet voorstellen, omdat het bij mij zo ingebakken zit. Maar ben je van nature meer een glas half leeg type, of zit je in een moeilijke periode en vind je het lastig om positief te blijven? En kan je wel wat positiviteitstips gebruiken?
Dan heb ik er hier een paar voor je. Jawel hier komt uw positiviteitsguru 😉
- Wees dankbaar. Cliché. Maar waar. Dankbaarheid, al is het voor de kleine dingen, maakt het leven een stuk lichter en mooier (en dus positiever).
- Spot the silver lining. Niet altijd even makkelijk. Maar lukt het je om van een afstandje naar de situatie te kijken en kan je zien wat voor moois het je (uiteindelijk) brengt?
- Kom in beweging. Oo bewegen heeft zóveel voordelen, ik kan er een hele blog aan wijden. Maar van alleen maar stilzitten is niemand ooit beter geworden.
- Sta stil (zo nu en dan hè, niet de hele tijd dus..), haal diep adem en geniet van wat er wel is.
- Omring je met de juiste mensen. Met mensen die je stimuleren, die je aanmoedigen, die een arm om je heen slaan. Met mensen die er voor je zijn. Je bent en doet het niet alleen. En samen is alles (of in ieder geval veel) leuker.
- Blijf niet hangen in het verleden of in negativiteit. Kijk het aan, erken het, doe er eventueel wat mee, maar ga vervolgens (met al deze tips) door.
- Heb lief, geniet en heb plezier. Doe dat wat je vreugde brengt en positiviteit komt als vanzelf om de hoek kijken.
En de negatieve emoties dan?
Het leven is nu eenmaal niet altijd rozengeur en maneschijn. Leuk hoor al die tips, maar soms zijn dingen ook gewoon kut. En dat mag (moet eigenlijk!) gevoelt worden. Je kan ze misschien even onder het tapijt vegen om daarna weer vrolijk en positief door het leven te gaan, maar ze blijven daar gewoon liggen wachten en stapelen zich op.
Negeer je je negatieve emoties dan zetten ze zich vast in je lijf en komen ze op een ander moment drie keer zo hard terug. Blijf je ze onderdrukken (blijf je dat tapijt maar optillen om de negatieve emoties er onder te vegen) dan kan je zelfs lichamelijk klachten ontwikkelen.
Maar hoe doorvoel je je (negatieve) emoties dan? Door erbij aanwezig te zijn. Door er op een volwassen manier mee om te gaan. Door er ruimte voor te maken. Door op te merken dat je je boos of verdrietig voelt. Door in je lijf te voelen wat de emoties met je doet. Maar ook voelen waar in je lijf je dit voelt. Een dichtgeknepen keel, een steen op je maag. Voel het en blijf er oordeelloos bij aanwezig.
Door deze aanwezigheid word je lijf een veilige plek voor je emoties, waardoor ze kunnen transformeren en uitrimpelen als druppels in water.
Nog een belangrijke tip (aangezien deze blog er vol mee staat!): je bent niet je emoties, je hebt ze. Dus je voelt je verdrietig. Je bent het niet. Voel je het verschil?
En onthoud soms is er een storm nodig om jou te leren hoe je kan dansen in de regen!
Ik hoor graag van je als je wat aan deze blog en tips hebt gehad of als vragen hebt. Ook kan je altijd contact opnemen als je hulp nodig hebt bij het (door)voelen van je lijf en/of je emoties.